Βραδυ, νυσταζω πολυ, η πλατη μου με ποναει φοβερα. Το baby στρουμφ ξυπνησε, τον θηλαζω και ξαπλωνω διπλα του. Μολις κλεινουν τα ματια μου το αλλο στρουμφακι φωναζει, "μαμα ελα". Σηκωνωμε παω, θελει αγκαλιτσα, του δινω και σε 3 δευτερολεπτα κοιματε. Ξαναπαω στο κρεβατι μου. Αυτο θα γινει τουλαχιστο αλλες δυο φορες αποψε. Θελω ενα βραδυ να κοιμηθω χωρις καμια ενοχληση...το σκεφτομαι ισως σε 1.5 χρονο να ειναι εφικτο. Το ενα στρουμφακι θα ειναι 5 και το αλλο 2 τοτε. Θα δουμε....ειμαι κουρασμενη αλλα μια αγκαλια, ενα φιλακι και ενα χαμογελο τους με κανουν να ξεχνω τα παντα.
Καληνυχτα μαμα και ονειρα γλυκα μου ειπε το στρουμφακι πριν κοιμηθει...
Καληνυχτα και σε εσας στρουμφακια μου, σας αγαπω

Το νησι

Εχω 3 πτυχια. Ενα πτυχιο αγγλικης λογοτεχνιας, ενα πτυχιο ψυχολογιας και ενα μεταπτυχιακο κοινωνικης ψυχολογιας. Οι γονεις μου ξοδεψαν παρα πολλα λεφτα για να σπουδασω. Και που βρισκονται σημερα αυτα τα πτυχια; Στην ντουλαπα με τις πετσετες! Και διαβαζω στην εφημεριδα σημερα οτι κυπριοι πηγαν να δειρουν τον πρεσβη του καταρ στην κυπρο διοτι νομισαν οτι πηγε να τους κλεψει τις ελιες, και τοτε θυμουμε γιατι εκανα το πτυχιο μου σε θεματα ρατσισμου. Διοτι ο ρατσισμος σε αυτη τη χωρα καλα κρατει! Και ο σεξισμος και η ομοφοβια και ολες οι διακρισεις. Και μετα θυμουμε οτι οπου αποταθηκα για δουλεια δεν υπηρχε ενδιαφερον διοτι οπως μου ειπαν, ¨ μην ανακατωνεσε μανα μου με ξενους, ειναι ολο προβληματα! ´και εμεις εδω στην κυπρο δεν θελουμε να τα λυσουμε...

σημειωσεις

1. καταφερα το πρωι να κοιμηθω για μια ωρα με το μικρο μου στρουμφακι.
2. το μικρο στρουμφακι αρχισε να γελα δυνατα.
3. το μεγαλο στρουμφακι μου αποκαλυψε οτι δεν θελει να αγκαλιαζει και να φιλα αλλους παρα μονο εμενα!
4. το στρουμφακι ειναι πεποισμενο οτι ειμαι πολυ δυνατη και super duper.
5. το στρουμφακι εχει βηχα και ξυπνησε και εκανε εμετους.
6. τωρα πρεπει να βαλω ακομα 2 πλυντηρια αποψε.
7. ειναι 10 το βραδυ και παω για υπνο.
8. σας φιλω

Βαρεθηκα

Θελω να φυγω απο την κυπρο. Θελω να φυγω να παω αλλου. Καναδα, αγγλια, οπου ναναι. Απλα να μην ειμαι εδω. Βαρεθηκα την νοοτροπια μας. Βαρεθηκα το style, το δηθεν, και την φιλιππινεζα ολων των κυπριων.300 ευρω πληρωνετε η κοπελα, σε αλλες χωρες ειναι πολυ παραπανω και τους συμπεριφερονται αριστα σε σχεση με εδω. Βαρεθηκα να βλεπω κοσμο να το παιζει καπιος, βαρεθηκα να βλεπω μαμαδες μονο με τον τιτλο της μαμας. Τα μωρα τα κανουμε για να ασχολουμαστε μαζι τους, εμεις οχι η γιαγια η η φιλιππινεζα. Και δεν μιλω για εργαζομενες μαμαδες. Σιγουρα αν εισαι δουλεια δεν εχεις επιλογη.
Δεν την θελω την ομορφη θαλασσα και τον ηλιο, βρισκω και αλλου. Δεν θελω να πηγαινω supermarket και στο ταμειο να απαξιουν να μου μιλησουν. Μιλα ρε! Πες ενα καλημερα εστω!
Στο κατω κατω δεν κολλω πουθενα εδω.
Δεν θελω το σετ ακριβο αυτοκινητο, τσαντα κρεμαστη μπροστα στο χερι, φιλιππινεζα.
Δεν θελω δουλεια στο δημοσιο.
Και δεν θελω να ακουω πλεον ρατσιστικα σχολια για τους ξενους ( οχι δεν ειμαστε οι κυπραιοι η ανωτερη φυλη), για τους gay, για τους παχουλους, για τους λεπτους , για..., για..., για...!

Ισως δεν θελω να φυγω, απλα θελω ανθροπους γυρω μου που να μοιραζονται τις ιδιες αποψεις, θα τους βρω ομως εδω;

Καλημερα

Καλημερα καλα μου στρπυμφακια,

Δεν ξερω αν με διαβαζετε ακομα και ποσοι απο σας αλλα περασε μια εποχη που δεν ειχα καμια ορεξη να γραψω. Ειπα σιγα σιγα ομως να αρχισω να γραφω και παλι εδω.
Τα στρουμφακια μου μεγαλωνουν. Προχθες πηγαμε εκδρομη πανω στο βουνο και ακολουθησε το εξης σκηνικο.
Το μεγαλο στρουμφακι ηθελε να κατσω στο πισω καθισμα μαζι τους και να μου κρατα το χερι. Ετσι λοιπον βρεθηκα αναμεσα στις δυο καρεκλιτσες με το μεγαλο στρουμφακι να μου κρατα το χερι και το μικρο στρουμφακι να μου κρατα το δακτυλο. Σε καπια φαση το στρουμφακι ηθελε να με φιλησει και λεω εγω η ηλιθια μανα : αχ στρουμφακι μου καποτε θα μεγαλωσεις και θα σου λεω να με φιλησεις και εσυ θα λες ´ασε με ρε μαμά´ . ( υπ. Το στρουμφακι φορουσε μαυρα γυαλια) .
Και το στρουμφακι δεν μιλα και σκυβει το κεφαλι και κρατα τα γιαλια στα ματια μην του πεσουν. Και συνηδητοποιω οτ κλαει. Μολις του λεω "μα, τι επαθες μωρο μου" αρχιζει ενα δυνατο κλαμα με λυγμους και μου λεει οχι εγω θα θέλω να σε φιλω. Ειδαμε και παθαμε με τον δρακουμελ να τον παρηγορησουμε. Λυπηθηκα και εγω πολυ διοτι δεν ειχα σκοπο να τον στεναχωρησω.
Κατα τ αλλα το στρουμφακι ξεκινησε σχολειο και ειναι πολυ ευχαριστημενος. Μονο που δεν μας λεει τιποτα για το σχολειο.
Το μικρο στρουμφακι εγινε 4 μηνων και αρχισε να κρατα παιχνιδακια να παιζει, προσπαθει να γυρισει και γελα δυνατα.
Εγω παω δουλεια 2 απογευματα και τις υπολοιπες ωρες με τα μωρακια μου. Το μονο που μου λειπει ειναι η παρεα μιας αλλης μαμας.

Φιλακια

Αγαπημενα μου Στρουμφακια
Εδω και λιγες μερες σας εχω πεθυμησει. Νιωθω ξανα την αναγκη να γραψω τις σκεψεις μου, και να εχω μια επαφη μαζι σας.
Το Στρουμφακι νουμερο 2 μεγαλωνει μερα με την μερα και ειναι υπεροχο. Ησυχο, δεν κλαιει και ολη μερα χαμογελα. Το στρουμφακι νουμερο 1 μεγαλωνει και αυτο. Πλεον εχουμε βγαλει τις πανες, και εχουμε πεταξει την πιπιλα. Δυστηχως ομως δυσκολευεται λιγο να προσαρμοστει στα νεα δεδομενα της οικογενειας. Εδω και 3 χρονια δεν ειχε κανενα να τον ανταγωνιστει και τωρα τα πραγματα εχουν αλλαξει. Προσπαθω πολυ να του δινω οση ωρα θελει για παιχνιδι αλλα το στρουμφακι 1 ακομα δυσκολευεται. Τελευταια αρχισε να ξυπνα το βραδυ με εφιαλτες και κλαιει απαρηγορητος. Βασικα δεν ξυπνα γιατι δεν φαινεται να με αναγνωριζει και αυτο μπορει να παει μεχρι και 45 λεπτα. Και μετα ξαφνικα επανερχεται και ολα ειναι μια χαρα. Αυτο εχει συμβει 3 φορες μεχρι στιγμης. Διαβαζω πολλα για το θεμα αλλα οσο και να ξερω οτι συμβαινει σε πολλα μωρακια, παλι νιωθω ασχημα για το στρουμφακι μου.
Αλλα νεακια ειναι οτι λογω οικονομικης κρισης μειωθηκαν και οι μερες που θα δουλευω σπο σεπτεμβρη. Ενω την περσινη χρονια δουλευα 3 απογευματα, φετος θα δουλευω μονο 2 απογευματα. Και ολα αυτα φυσικα και με μειωση μισθου.
Αυτα για σημερα. Στην φωτογραφια το μικρο μου στρουμφακι :)
Φιλακια

17 Μαιου ωρα 11:22 το πρωι, το baby στρουμφ ηρθε στον κοσμο. 50.5 cm και 3330grams αλλαξαν τη ζωη μας. Το δευτερο μωρο ειναι μια εντελως διαφορετικη εμπειρια. Ενω στο πρωτο στρουμφακι η χαρα που ενιωσα ηταν κατι πρωτογνωρο για μενα, κατι που ενιωθα οτι δεν μπορουσα να ελεξω, τωρα στο δευτερο στρουμακι τα συναισθηματα πλεον ηταν τα ιδια αλλα εντελως γνωριμα. Και εκει που λες, ειναι δυνατο να νιωσω τοση αγαπη για καποιον ξανα; Ναι....και αυτη τη φορα ειναι ολα πιο ευκολα, εισαι πιο ψυχραιμη, πιο χαλαρη και πιο σιγουρη για τον εαυτο σου.
Οσο για μενα εκτος απο πιο εμπειρη μαμα αυτη τη φορα νιωθω οτι δεν εχω χασει την ψιψινελ. Μετα την πρωτη γεννα, με τον θηλασμο, με τα εξτρα κιλακια ενιωθα σαν καπιος με ειχε βαλει σε ξενο σωμα, αυτη τη φορα εχω βρει τον εαυτο μου πολυ πιο ευκολα.

Το μεγαλο στρουμφακι ειναι πολυ τρυφερο με το baby στρουμφ αν και το καημενο ακομα προσπαθει να προσαρμοστει στην νεα καταστασηκαι στο γεγονος οτι η μαμα δεν ειναι πλεον αποκλειστικα δικη του. Το παλευουμε ομως και ελπιζω συντομα να βρουμε και παλι τους ρυθμους μας.

Αυτα τα νεα μας.

Φιλακια
Ψιψινελ