Καλημερα καλα μου στρπυμφακια,
Δεν ξερω αν με διαβαζετε ακομα και ποσοι απο σας αλλα περασε μια εποχη που δεν ειχα καμια ορεξη να γραψω. Ειπα σιγα σιγα ομως να αρχισω να γραφω και παλι εδω.
Τα στρουμφακια μου μεγαλωνουν. Προχθες πηγαμε εκδρομη πανω στο βουνο και ακολουθησε το εξης σκηνικο.
Το μεγαλο στρουμφακι ηθελε να κατσω στο πισω καθισμα μαζι τους και να μου κρατα το χερι. Ετσι λοιπον βρεθηκα αναμεσα στις δυο καρεκλιτσες με το μεγαλο στρουμφακι να μου κρατα το χερι και το μικρο στρουμφακι να μου κρατα το δακτυλο. Σε καπια φαση το στρουμφακι ηθελε να με φιλησει και λεω εγω η ηλιθια μανα : αχ στρουμφακι μου καποτε θα μεγαλωσεις και θα σου λεω να με φιλησεις και εσυ θα λες ´ασε με ρε μαμά´ . ( υπ. Το στρουμφακι φορουσε μαυρα γυαλια) .
Και το στρουμφακι δεν μιλα και σκυβει το κεφαλι και κρατα τα γιαλια στα ματια μην του πεσουν. Και συνηδητοποιω οτ κλαει. Μολις του λεω "μα, τι επαθες μωρο μου" αρχιζει ενα δυνατο κλαμα με λυγμους και μου λεει οχι εγω θα θέλω να σε φιλω. Ειδαμε και παθαμε με τον δρακουμελ να τον παρηγορησουμε. Λυπηθηκα και εγω πολυ διοτι δεν ειχα σκοπο να τον στεναχωρησω.
Κατα τ αλλα το στρουμφακι ξεκινησε σχολειο και ειναι πολυ ευχαριστημενος. Μονο που δεν μας λεει τιποτα για το σχολειο.
Το μικρο στρουμφακι εγινε 4 μηνων και αρχισε να κρατα παιχνιδακια να παιζει, προσπαθει να γυρισει και γελα δυνατα.
Εγω παω δουλεια 2 απογευματα και τις υπολοιπες ωρες με τα μωρακια μου. Το μονο που μου λειπει ειναι η παρεα μιας αλλης μαμας.
Φιλακια
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

1 comments:
Όμορφες στιγμές... (και που δε λέει τίποτα για το σχολείο, μη σκοτίζεσαι, απλά δεν είναι κουτσομπόλης ο άνθρωπος!)
Post a Comment